וַיְהִ֣י ׀ כְּכַלּ֣וֹת שְׁלֹמֹ֗ה לְהִתְפַּלֵּל֙ אֶל־יְהוָ֔ה אֵ֛ת כָּל־הַתְּפִלָּ֥ה וְהַתְּחִנָּ֖ה הַזֹּ֑את קָ֞ם מִלִּפְנֵ֨י מִזְבַּ֤ח יְהוָה֙ מִכְּרֹ֣עַ עַל־בִּרְכָּ֔יו וְכַפָּ֖יו פְּרֻשׂ֥וֹת הַשָּׁמָֽיִם׃
און עס איז געװען, װי שלמה האָט געענדיקט מתפּלל זו זײַן צו גאָט די דאָזיקע גאַנצע תּפֿילה און בקשה, איז ער אױפֿגעשטאַנען פֿון פֿאַרן מזבח פֿון גאָט, פֿון קניִען אױף זײַנע קני, מיט זײַנע הענט אױסגעשפּרײט צום הימל,
Tze'enah Ure'enah
“When Solomon finished offering to the Lord all this prayer” [8:54]. When Solomon had finished praying to God and he was kneeling on his knees and his hands were spread toward heaven. From here we learn that when the king bowed down once in this prayer, he did not straighten up until he had finished the prayer.